Wednesday, February 1, 2012

ရစ္သန္ကဗ်ာေလးတစ

ၾကည့္လုိက္စမ္းဗ်ာ
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းစီးေနတဲ့ သံလြင္ရဲ႕ေကြ႔ထဲမွာ
သစ္ရြက္ေတြစိမ္းေနတဲ့ ဥဴးသုထေတာင္ကုန္းထိပ္မွာ

သမုတိတစျပင္

ဖုန္းဆိုးလမ္းက
ၾကမ္းတမ္းစြစစ္ေျမျပင္မွာ
ရွင္သန္လုသုခုမ
ဘ၀တုိ႔ရဲ႕က်ဆုံးျခင္း

ေတာင္းပန္ျခင္း

ယုံၾကည္ေလဟု
မ်က္ေျဖခံခု၊ ႏုရြတင္က်န္
နားစံစူးနစ္
အျဖစ္အပ်က္ၾကဳံ
ဆုံခဲ့မိေသး၊ သိပ္မေ၀းဘူး

ေၾကးညဳိအဆင္းနဲ႔အလင္းစစ္သည္


ရဲရင့္တဲ့အေဖာ္
ရဲေဘာ္တို႔ေရ
ႏွင္းေတြကို လိမ္းက်ံ
ေျမာက္ျပန္ေလေအးေအးနဲ႔
ဟမႏၱေတး ဆိုၿငီးၾကတဲ့အခါ။

အကာကိုခြင္း၍

လွ်ဳိေျမာင္ေခ်ာက္ကမ္း
ေတာတြင္းစခန္း
ေတာပန္းလည္းေ၀ စမ္းေရလည္းေအး
ငွက္ေတးလည္းသာ ၾကည္ႏူးရာလည္း

ေသြးႏြံထဲကၽြံက်ခဲ့တဲ့ႏွင္းဆီ

ၾကယ္ေတြမလင္းတဲ့ တညမွာ
ငါဟာ
အေတြးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔
အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့ပါတယ္။
ငါေတြးခဲ့သမွ်အေၾကာင္း
ခြပ္ေဒါင္းေတြနဲ႔တန္းတူ

ဆရာအုိ၏ဩ၀ါဒ

ပ်ဥ္းမပင္ညဳိ ဇရာအိုသည္
ႏွစ္လုိထည္၀ါ မရွိပါတည့္။
ေနျပင္းေလျပင္း တံလွ်ပ္ခြင္း၍
ယုိယြင္းပင္ေျခာက္ ျခအုံေဖါက္ခဲ့
သစ္ေခါက္ေဆြးမွာ ဓါးထစ္ရာႏွင့္

ေျခရာကိစၥ

ေျမျပင္မွာ
ေျခရာထင္ထင္ မထင္ထင္
(ကုန္းေၾကာင္း….)
ႏွင္တဲ့သူကႏွင္မွာပဲ။

မီးေရာင္မွိန္မွိန္

ေကာင္းကင္ကုိက်ေနာ္ေမာ့္ၾကည့္လုိက္တယ္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအျပည့္နဲ႔ေပါ့
က်ေနာ္ၾကည့္ေနတဲ့မိုးေကာင္ကင္ႀကီး
အင္မတန္မွက်ယ္ျပန္႔ပါတယ္

အထုပ္အပုိးကိစၥ

ဘယ္သူ႔အသက္႐ွဳသံကိုမွ
ၾကားျဖတ္ဖမ္းယူေနတာမဟုတ္ဘူး
တခ်ဳိ႕က
ကုိယ္အထုပ္ကိုျဖည္ျပေနၾကတာ။

အတိတ္ပစၥဳပၸန္အနာဂါတ္

ဗလာေရစီးေၾကာင္းမွာ
တက္မပါ၊ ရြက္မပါ
အသာအယာ စီးေမ်ာခဲ့စဥ္
ဟုိ အရင္တခါ

ေတာ္လွန္ေသြးမ်ားရဲပါေစ

ေမာရေဒါင္းမင္း အာ႐ုဏ္က်င္းတုိင္း
လစ္ဟင္းမျပတ္ ရြတ္တတ္စဥ္လာ
ေဒါင္းဂါထာေၾကာင့္ ေထာင္ေခ်ာက္ကိုကြင္း

ေနာက္ဆုံးေန႔၏ေနာက္


တခါက
ေနာက္ဆုံးေန႔မ်ား….ရဲ႕အေရွ႕မွာ
သခင္သန္းထြန္း၏….လုိ႔ထည့္စပ္ၿပီး
၀ါဒျဖန္႔ခဲ့ဖူးပါတယ္။
မူေတြလူေတြ ျငင္းတဲ့အခါ
အသင္းဖဲြ႔တာဖြဲ႔၊ အတင္းလွည့္တာလွည့္နဲ႔
ရွင္းမရပဲလဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

ဘ၀တမ္းခ်င္း

ေျမကမၻာကုိဗဟုိျပဳ
ေရ၊ ေလ၊ ေျမ၊ ေန၊ အစုစုထဲမွာ
ငါတုိ႔လူထုကုိ အာ႐ုံျပဳထားတယ္။
လူထုထဲက ငါတို႔
ငါတုိ႔ရဲ႕ဘ၀ဟာ လူထု

ျပည္သူ႔အစိုးရ



ျပည္သူကုိ

ညႇင္းပန္းႏွိပ္စက္ အႏိုင္ထက္လွ်င္

ရက္စက္လိမ္ညာ မျပဳပါႏွင့္။

ျပည္သူကုိ

ရန္သူသေဘာ ေစာေၾကာမွတ္ယူ

မတူဇာတ္ျခား မုန္းမထားႏွင့္။