မိုးေသာက္တမန္

မြန္းက်ပ္ ပိတ္ေလွာင္

ခုိုေလွာင္အိမ္လို ပိညပ္

စစ္ဖိနပ္ေအာက္က

အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြရဲ႕

႐ွဳိက္သံေ၀တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

တမ္းမက္ ပုံေဖၚကာ

ငွက္တုိင္းပုိင္သည္

ၾကာသပေတး ညဦးယံ

ေဘာ္စတြန္

ေကာင္းကင္ယံမွာ

ႏုိင္ငံအပိုင္းျခား၊ စည္းသားထားျခင္း

ကန္႔သတ္ျခင္းဟူ၍ အလ်ဥ္းမရွိ။

ေကာင္းကင္ ႏိုင္ငံေတာ္သည္

တေမွ်ာ္တေခၚ က်ယ္၀န္း၏

ေရြးခ်ယ္မႈ

အနက္ေရာင္လ

ဟုိင္းေ၀းလမ္းမေပၚ

မေတာ္တေရာ္ျမင္ကြင္း

စကၡဳျပင္းရွရွ

အလင္းေရာင္မ်ား အားနာပါ။

ခ်ားရဟတ္

တပတ္ၿပီးတပတ္

ဘယ္အရပ္မွာ ကပ္မလဲ။

ဒဏၰာရီထဲက မအုိစာ

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မနက္ျဖန္

ေသနတ္သံေတြ ဆူညံပြက္

ရက္စက္တဲ့မ်က္ႏွာ

စစ္ဖိနပ္ရာ

ဒဏ္ရာေသြးစက္

နာက်ည္းခ်က္မီးေတာင္

ေပးေနတုန္း

သို႔…

မလတ္ဆတ္ေပမဲ့

အထပ္ထပ္စိမ္

အႀကိမ္ႀကိမ္ မႊန္းထား

တေန႔ေတာ့…..။

ရပ္နားျခင္းမရွိ

ဆုတ္႐ုိးမရွိ

ထိသိလမ္းမွာ

ေက်ာက္ျဖစ္႐ုပ္ႂကြင္းမိတၱဴမ်ား

ျမက္ခင္း ေသြ႔ေျခာက္

လမ္းမေျမာက္လည္း ခ်ဳိင္းေထာက္ ေရြ႕လ်ား

ေန႔မ်ားျပားလည္း ခရီးေႏြမွာ …. ….. …..။

ေၾကကြဲ စူးနစ္

ျမစ္ရဲ႕ပ်ံလမ္း ကမ္းပါး ေငးရီ

ရာသီသစ္လည္း ခရီၾကမၼာ ….. ….. ….. ….။

လမ္းခ်ဳိးေတာ့မည္

ေနာ့ေသာေလစိမ္း ယိမ္း လႈပ္ ညႊတ္ ခါ

ကဗ်ာသည္လည္း ခရီးလကၤာ …. …. ….။

တြယ္ရာမဲ့

၁။

ခ်ဳိင္းေထာက္ႀကီးနဲ႔ ငါ့ကို

လူေတြက ႏွာေခါင္း႐ွဳံ႕ၾကတယ္။

၂။

ကစားေနတဲ့ ကေလးအခ်ဳိ႕

သနားတတ္တဲ့ မ်က္၀န္းအစုံနဲ႔

အနား၀ိုင္းအုံလာ

ငါဘာဆိုတာလည္းသိသြားေရာ

ေရြ႕ေျပာင္းေတာင္ယာ

ဘ၀မွာ

ရာသီနဲ႔ အတူ၊ အပူ အေအးေတြ

ေႂကြခဲ လြင့္ေမ်ာ၊ အေတာ မသတ္

သဲထဲ ျပတ္ထင္၊ ဂႏၱ၀င္ ႐ုပ္ႂကြင္း။

ကက္ဆက္ေခြ အလိုက်

နရာေရြ႕ေသာ ပစ္မွတ္

ငယ္စဥ္ဘဝ

ေသနတ္ျမင္ရ စိတ္တက္ႂကြကာ

တုိင္းျပည္အတြက္ အသက္ကိုေပး

စစ္ေရးကိုငယ္ တုိက္ပြဲဝင္ခဲ့။

ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ရဲ႕

တမနက္မွာ

ငါကုိင္တဲ့ လက္နက္

ျပည္သူအတြက္မဟုတ္တာ သိခဲ့ရတယ္။

ျပည္သူ႔အသက္ကို

သူ

သံခြာတခ်က္ေပါက္ရင္
တျပည္လံုးမီးဟုန္းဟုန္း
ေတာက္ေစရမယ္။

သူဟာ ႏူးညံ့ျခင္းလည္း ျဖစ္တယ္
စူးရွျခင္းလည္း ျဖစ္တယ္။

သူဟာ ကဗ်ာလည္းျဖစ္တယ္
ႏုိင္ငံေရးလည္း ျဖစ္တယ္။

င၀န္ေခ်ာင္းဖ်ားမွာ ကပ္ႀကီးေဘးႀကီးဆိုက္တဲ့ခါ

တို႔မိ တို႔ဖမ်ား၊ ေျပာသံၾကားရ
ကပ္ႀကီးေဘးႀကီးဆိုက္ခဲ့ရ
မိုက္တဲ့ညေတြ ၾကံဳတဲ့အခါ။

င၀န္ေခ်ာင္းဖ်ားမွာ
ကပ္ႀကီးေဘးႀကီးဆိုက္တဲ့အခါ
အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ
မႈန္မႈိင္းျပာရီ
မုန္တိုင္းရာသီလို

ရာသီဥတုအေၾကာင္း ေျပာၾကစို႔

ငါတို႔ စကားဝိုင္းရဲ႕ ေခါင္းစဥ္အားလံုး

ေျပာလို႔ ၿပီးသြားၾကၿပီ

အခု ငါတို႔ ရာသီဥတုအေၾကာင္း ေျပာၾကစို႔ရဲ႕

တို႔အထဲက ဘယ္သူမ်ား ရာသီဥတုအေၾကာင္း စၿပီး ေျပာႏိုင္မလဲ။

ငါကပဲ

ေခါက္ခ်ဳိးညီ လမ္းမ်ား

ငါ့ ေရွ႕မွာ
လမ္း ႏွစ္သြယ္ ႐ုတ္တရက္ ေရာက္လာတယ္
တလမ္းက ညာဘက္
တလမ္းက ဘယ္ဘက္
လမ္း ႏွစ္ခုစလံုး စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္း အားလံုး တပံုစံထဲ ခ်ည္းပဲ
ငါ အဲဒီ လမ္းေတြထဲ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ပါတယ္။

ငါ ရပ္တယ္
မ်က္လံုးေတြ ခ်ာခ်ာလည္ ဝိုင္းေနတဲ့အထိ ၾကည့္တယ္
ႏႈတ္ခမ္းကို လွ်ာနဲ႔ သပ္တယ္
ေခ်ာင္းသံ တခ်က္ ေပးလိုက္တယ္
ၿပီးေတာ့မွ ညာဘက္က လမ္းေပၚ ေျခဦး တည့္လိုက္တယ္

ငါ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အဲဒီ လမ္းေပၚ ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္ ဆိုတာကလြဲၿပီး
အေသးစိတ္ေတာ့ ျပစရာ ေပးစရာ မလိုဘူးေပါ့ဗ်ာ

အမႊာေကာင္းကင္

မ်က္လံုးေတြထဲက အမႊာေကာင္းကင္။
တခုက ကမၻာေျမရဲ႕ အထက္မွာ
ၾကယ္ေတြ ျပည့္ႏွက္လ်က္

သစၥာတရားႏွင့္ သတၱိခြန္အား

သစၥာတရားႏွင့္ သတၱိခြန္အား

က်မတို႔
ေဟာဒီ လူပုဂၢိဳလ္ေတြ
ေသးငယ္ၿပီး အထီးက်န္ဆန္လွတဲ့
ၿဂိဳလ္ကမၻာေပၚမွာ ေနထိုင္ရင္း
သေကၤတ အားလံုးက ေျပာျပႏိုင္ရာ
ပန္းတိုင္တခုဆီ ဦးတည္ရင္း
သူစိမ္းဆံဆံ ၾကယ္ေကာင္းကင္ေအာက္ ျဖတ္လာခဲ့ၾက
ေနေရာင္ျခည္မ်ားထဲ နေမာ္နမဲ့ဆံဆံ ျဖတ္လာခဲ့ၾက
အဲဒီပန္းတိုင္ဆိုတာ
က်မတို႔ေလ့လာသင္ယူဖို႔
မျဖစ္မေနလိုအပ္ၿပီး ျဖစ္ႏုိင္ဖြယ္လည္းရွိတဲ့
သူရသတိၱနဲ႔ အံ့မခန္း သစၥာတရားတို႔
တည္ရွိရာ ေနရာပါပဲ။